Bazı isimler vardır; üzerinden yıllar geçse de bıraktıkları iz silinmez, hatıraları yalnızca bir döneme değil, bir millete mal olur. Bugün Türkiye’de herkesin farklı şeyler konuştuğu, herkesin kendini haklı gördüğü, herkesin birbirine temas etmekten çekindiği bir atmosferde, Muhsin Yazıcıoğlu’nun duruşuna, üslubuna ve adalet anlayışına hiç olmadığımız kadar ihtiyaç duyuyoruz.
Muhsin Yazıcıoğlu ile bire bir görüşüp sohbet etme imkanı bulan şanslı insanlardanım. Yanlış hatırlamıyorsam 2004 GKD seçimlerine katılmıştı Şehit Lider Yazıcıoğlu, mütevazi kişiliği, saygılı tavrı beni çok etkilemişti,düşünceleri onun ne kadar önder bir kişiliğe sahip olduğunun kanıtıydı.
Çünkü o, siyaseti bir kavga alanı değil bir sorumluluk bilinci olarak görenlerdendi. Kalabalıkların değil, doğrunun yanında durmayı tercih edenlerdendi. “Ben karanlıktan yana olmadım ama karanlıktan korkanlardan da olmadım” sözünde olduğu gibi, riskleri göze alarak yürüyen, fakat hiçbir zaman öfkenin, kırgınlığın veya kibrin diliyle konuşmayan bir insan…
Bugün en çok eksikliği hissedilen şey de tam olarak bu: Birleştirici bir üslup, temiz bir siyaset anlayışı ve güç karşısında eğilmeyen bir vicdan.
Kutuplaşmanın adeta bir kimlik haline geldiği, insanların birbirini anlamaktan çok kendi kabuklarına çekildiği, siyaset dilinin sertleştikçe toplumun da keskinleştiği bir dönemde, Yazıcıoğlu’nun “önce insan” vurgusunun ne kadar değerli olduğu daha iyi anlaşılıyor. O, makamın değil sorumluluğun peşinden koştu; siyaseti kişisel bir kariyer aracı değil, topluma karşı bir borç olarak gördü.
Bugün onun özlemi yalnızca bir kişiye duyulan nostaljik bir sevgi değil. Aynı zamanda kaybettiğimiz değerlerin, unuttuğumuz nezaketin, özlediğimiz dürüstlüğün feryadıdır. Belki de asıl ihtiyaç duyduğumuz şey, onun temsil ettiği o saf duruşu yeniden hatırlamak; siyasetten sosyal ilişkilere kadar her alanda daha temiz, daha insani, daha vicdani bir çizgiyi yeniden inşa etmektir.
Herkese tavsiye ediyorum Yazıcıoğlu'nun şu sözlerinini kafalarına kazısınlar;
'' Kürt, bizim kardeşimiz, soydaşımız, candaşımız. Kürdün kedisi de, keçisi de, kendisi de Türk milleti için değerlidir. Barzani’den bizim isteğimiz, kedi değildir, PKK elebaşlarıdır.''
"Apo ne Kürt'tür ne Türk'tür. Nesebi gâyri sâhih, it oğlu ittir! "
''Bizim milliyetçiliğimiz ayırıcı değil birleştirici, çatışmacı değil barıştırıcıdır. ''
''Bir saniyesine bile hükmedemediğimiz bir dünya için; bu kadar fırıldak olmaya gerek yok! ''
Evet…
Hiç olmadığımız kadar Muhsin Yazıcıoğlu’na ihtiyacımız var.
Ama belki de en çok, onun gibi yürümeyi hatırlamaya ihtiyacımız var. Özledik Be Reis !
