İki çocuklu bir baba ve bir öğretmen eşi olarak 23 Nisan hazırlıkları ve telaşını Nisan ayının başından itibaren dolu dolu yaşarız evimizde. çocukların performans hazırlıkları kılık kıyafet alımları derken birde 23 nisan için 5 yaşındaki çocuklarıyla (öğrencileri deyince yalın kalacağını düşündüğümden) bitmeyen hazırlıkları, kostüm seçimi, müzik seçimi ve yaşanılan amansız koşuşturma. bu seneki beynimize kazınan gösteri müziğimiz anadolu ateşi.

Kani anlayacağınız iliklerimize kadar hissederiz biz ailecek 23 Nisan törenlerini. tabii ki hissedilen yoğun eğemenlik, Atatürk ve silah arkadaşlarına minnet ve saygı duygularının gölgesinde.

Kahramanmaraş ve Şanlıurfa da yaşanan vahim olaylar ile kayıplarımıza ve yaralılarımıza çok üzüldük. belki de bir yas ilan edilmeliydi, bütün milleti saran bu üzüntüyü paylaşarak dağıtmak, tedirğinlik, korku atmosferinin ortadan kaldırmak için.

Ülkemizde maalesef her dönem bu tarz olaylardan kendine siyasi ikballeri veya ticari ikballeri için pay çıkarmaya çalışan kendini bilmez tipler konuşur, yazar, iftiraları ile ortalığı bulandırmaya çalışırlar. bu tarz durumlarda devletten beklenen aklı selim davranıp bu tür insanlara pirim vermemek ayrıca olayların tekrarını önlemek için gerekiyorsa radikal önlemler alarak vatandaşın içinde bulunduğu piskolojik durumu düzeltmektir.

Aklı selim davranmak dedik ya birde önlem alacağız dize amiyane tabirle eşşeğin bir tarafına birşeyler kaçırmanın da alemi yoktur. 

Dedim ya bizim evde yoğun yaşanır 23 Nisan, eşimin ve çocuklarının hazırladığı gösteri anneler gününe veya 19 Mayıs'a ertelendi. bu hazırlıkların maksadının gösteri sunmak olmadığının, milli şuurun ve gururun yaşanması gereken günleri idrak etmek olduğunu anladığımız zaman düzelecek herşey. bu ülke terörün en yoğun yaşandığı, eylemlerinin olduğu günlerde bile bu tür önlemlere gerek duyulmamıştı. milli bayramları gününde ve şanına yakışır şekilde kutlamamak gibi son yıllarda oluşturulmaya çalışılan bir durumun da varlığı ortadadır. 

Allahtan kızımızın gösterisi vardı da okullarda törenlere katılma şansını yakalarız derken okula girişte güvenlikler dedektörlerle üzerimizi ve çantalarımızı arayınca okula ilk defa üst baş araması ile girme ayrıcalığına kavuşmuş oldum. alınan önleme bakarmısınız. 

Esas şoku okullada öğrenci ve öğretmenlere yapılan uygulamaları duyunca yaşadım. öğretmenlerin hergün çantaları kontrol edilip üstleri kontrol ediliyormuş ve öğrencilerin okula tarak, ayna, zımba, makas, deodorant, farklı şekilli kalemleri okula getirmesi bile yasaklanmış. ana sınıfı öğrencisi okulda makas kullanırken ilk okul, ortaokul, liseli çocukların bu ürünleri kullanamayacak olmaları da gelişmiş eğitim sistemimizin yeni bir ayıbı olacak mış gibi duruyor.

Avm ye girerken bıcakla giremezsiniz ama içerden bıçak satınalabilirsiniz ya tam da böyle bir durum. yani akıl tutulması. işin kötüsü yetkilililer bunları bize ‘önlemlerimizi alıyoruz’ diye gösterecekler o daha acı. şuan yapılan uygulamalar sadece göz boyamadan başka birşey değil devamlılığı da mümkün değil. yazının başında bahsetmiştim ya durumdan çıkar sağlama çalışan tiplerden, ne olur bu adamlara fırsat vermeyelim aklın olmadığı yerde bağnazlık olur, çıkarcılık olur, yavşaklık olur.

Sözün özü bu seneki 23 Nisan ulusal eğemenlik ve çocuk bayramı işgüzarların dedektörüne takıldı. egemenliğimizin en güzel ifadesi olan milli bayramları hakkıyla çocuklarımızla birlikte yalşayabilmek ve anlayabilmek dileğiyle.